وبلاگها

Make tah deeg-e peeyaz not war!

Wednesday, May 04, 2005
علی اصغر سید ابادی در مورد " ذات باوری و جنگ ستیزی زنان" مطلب جالبی نوشته که دنباله مقاله قبلی اش در مورد عدم خشونت جنبش زنان در ایران و کشورهای دیگر است. نوشته های سید آبادی را در کل دوست دارم و به قول سبیل فکر می کنم که "کارش درست است." اما با وجود آنکه در نوشته آخرش از ذات باوری دوری جسته، این جمله اش را شخصاً نمی فهمم:
((نکته دیگری که علیرغم مخالفت با ذات باوری در این زمینه ، به آن فکر می کنم این است که این ویژگی می تواند به ویژگی دیگر زنان یعنی " حس مادری " بر گردد . حس مادری به زنان توانایی پذیرش " دیگری " و تلاش برای بهبود وضعیت او را می بخشد . حضور دیگری در زندگی آنان به آنان توانایی از خود گذشتن می دهد و توانایی این که به زندگی دیگران بیاندیشند و دیگران راقربانی خواسته های خویش نکنند.)).
نکته ای که برای من قابل فهم نیست این است که مگر همه زنان حس مادری دارند؟ پس تکلیف آن عده از زنان که این "حس مادری" را ندارند چه می شود؟ با این حساب چون من حس مادری ندارم، یا زن نیستم (که بار آخر که چک کردم فکر می کنم بودم) و یا جنگ ستیزم (که دوست دارم که فکر کنم که نیستم!).

از این "حس مادری" که بگذریم بگذارید از حس آشپزی بگویم. من با اینکه زیاد آشپزی نمی کنم اما آشپزی را دوست دارم و فکر می کنم که آشپز بدی هم نباشم. همسر یکی از دوستانم که مردی است با اشپزی بدون حرف، یکبار ته دیگ کاهو درست کرد که محشر بود. من هم گفتم اگر با کاهو بشود ته دیگ درست کرد چرا با پیاز نشود؟ امروز که پس از مدتها وقت اشپزی داشتم، محض امتحان هم که شده به جای سیب زمینی و یا نان، ته قابلمه پیاز گذاشتم. به قدری لذیذ شده که فکر می کنم از این به بعد ته دیگ را فقط با پیاز درست کنم. امتحان کنید.
پ.ن.----- در متن بالا به جای "و یا جنگ طلبم" اشتباهاً نوشته ام "و یا جنگ ستیزم." درستش باید اینطور خوانده شود: "یا زن
نیستم و یا جنگ طلبم."
--پ.پ.ن.----- از همه دوستان که چه از طریق پست الکترونیکی و چه از طریق کامنت ها در مورد دمین و وب هوستینگ
راهنمایی کرده اند ممنون. دارم می بینم کدوم سرویس به دردم می خوره و انشالله به زودی وبلاگم سر و سامان خواهد گرفت.
پ.پ.پ.ن.---- از دوستانی هم که دستور پخت ته دیگ داده اند ممنون! کارم پس از دفاع از تز پیشنهادی ام (کمتر از یکماه دیگر) در آمد!