وبلاگها

گزارش کمیسیون هلسینکی در واشنگتن

Thursday, June 09, 2005
فردای استماع نوشته شد: پس از این نمایش "استماع" که در آن کسی حرف ما را مستمع نشد و گوش ها کر ماند و کار خودشان را کردند، یک بیانه بیرون دادند و لب کلامشان این است که ایران جای خطرناکی است برای حقوق بشر. پس اتحادیه اروپا چرا با ما
(امریکا) سر توافق نمی آیِی؟ این هم متن بیانیه این استماع
--------------------------------------
کمیسیون هلسینکی شهادتنامه ها را روی سایتش گذاشته. با اینکه در تماس تلفنی، مردی به نام "وو" در دفتر کمیسیون به ما گفته بود که لری دایموند شهادت می دهد، اما انگار نداده. اما خانمی به نام ماندا زند اروین شهادتی داده که پر از ادعاهای بدون نشان است. کسی می داند این "مشارکت زنان ایران" چیست که این خانم می گوید که بنیانگزار آن است؟ باید خیلی فعال باشند که می گوید بسیجی ها درهای خانه شان را چند ماه پیش شکسته اند و تعداد زیادی از فعالان گروهشان را دستگیر کردند. این گروه را می شناسید؟ چون من تا به حال در موردشان نشنیده بودم. بچه های فعال مسائل زنان، شما خانم اروین را می شناسید؟ این خانم خودش در مریلند زندگی میکند ولی انگار اینطور که می گوید در ایران خیلی فعال است. من تا به حال نه در مورد او و نه در مورد سازمانش چیزی می دانستم!

گلی عامری آنقدر ها که فکر می کردم بد نگفته. البته شهادت او احساس خواندن کلبه عمو تام را می دهد....
Noble Savage!

شاید هم (به احتمال قوی) پتیشن ما را خوانده چون در لیست استنفورد دوست و آشنا زیاد دارد و فکر کرده که کمی محتاطانه تر حرف بزند. قبلاً در یک مقاله ای (تنها مقاله ای که از او دیده ام) نوشته بود که ایرانی ها یک مرضی دارند که همه چیز را تقصیر خارجی ها می اندازند. اینجا هم این را ارامتر گفته و انگار یکجورهایی دارد می گوید که در ماجرای کودتای 1953 هم ایرانی ها پای امریکا را وسط کشیده اند! نمی دانم یعنی همه ما خیالاتی هستیم که فکر می کنیم امریکا در کودتای 28 مرداد دست داشته؟ همه برویم پس یک تراپی ملی!
بعد هم پس از اعلام اینکه ما ایرانیان امریکا همه موفقیم و عمو تام های امریکاییم، می گوید که ایرانی-امریکایی ها هم منافع دراز مدت امریکا مد نظرشان هست و هم هوای هموطنانشان را دارند. نمی دانم این منافع دراز مدت امریکا یعنی چه؟ یعنی به امریکا بگوییم چون ما منافع امریکا را در نظر داریم بیایید و غارت کنید؟ آخر چرا باید بوجود امدن جامعه مدنی در ایران باعث به مخاطره افتادن امنیت امریکا بشود که عامری می گوید "ایرانی-امریکایی ها می خواهند وجود جامعه مدنی در ایران را تشویق وحمایت کنند، اما نمی خواهند این حمایت به امنیت و منافع دراز مدت امریکا ضرر برساند." آخر مگر جامعه مدنی قرار است ضرر برساند؟ شاید بی دلیل نیست که بعضی از گروه ها مرتب در ایران تفرقه می اندازند و در راه فعالان سیاسی داخل ایران سنگ می اندازند! شاید "جامعه مدنی" ایران دارد چیزی را به خطر می اندازد... یعنی اگر مردم خودشان تا به حال حقوقی را به تدریج با سختی به دست آورده اند، شاید این به منافع دراز مدت گروهی لطمه می زند! شاید برای همین است که امریکا باید دخالت کند! عجب نادان بوده ایم ما (دور از جان شما... خودم را می گویم) که تا به حال نمی دانستیم دخالت امریکا ضروری است. خودتان بخوانید عامری چه گفته. :

In my travels, the majority of Iranian Americans I met, have a third more consideredl way in mind. They speak as concerned CITIZENS of the United States and independent of political opposition groups or extremist political doctrines. They care about US’s long term interest as much as they care for their compatriots in Iran. Because of these two factors, this group of Iranian-Americans instinctively understands the requirements and the process for democratization in a country like Iran. They believe in the people of Iran and want them empowered to take their destiny in their own hands.
Iranian Americans support the promotion of a civil society in Iran. However, they want to ascertain that the format of support does not hurt the long-term security and interests of the United States as well as not sully the mind-set of the Iranian people towards the United States. Because of the country’s strategic and geographic position, for centuries Iranians have been weary of what is commonly known as “foreign influences”. In my father and grandfather’s time, everything that happened in Iran, the good, the bad and the ugly, was because of the British. The Russians and the French had their own designs, and the overthrow of Prime Minister Mossadegh by the CIA in the 1950s dragged the United States into the fray as well. "


براون بک و اسمیت (که پرزیدنت این کمیسیون هستند) و کاردن که هر سه حاضر بودند و هم فکس را گرفته بودند و هم به دفترشان تلفن زده بودیم اصلاً به روی مبارکشان نیاورده اند که پتیشنی هم بوده. از آنها که انتظاری نمی شود داشت چون از محافظه کارترین های امریکا هستند. این موزیک تریسی چپمن هم به سنت تربیون فمینیستی موزیکال برای این آقایان است!

موزیک را گوش دهید و بعد متن صحبت ماندا زند اروین را بخوانید و ببینید چه فعالان مسائل زنانی داشتیم و نمی دانستیم!