وبلاگها

نقش دانشگاهی ها

Monday, February 07, 2005
طارق علی در مقاله ای به عنوان "ترویج دموکراسی" و مقاوت درمورد شیوه جدید حکمرانی امریکا نوشته است. علی می گوید که امریکا در برنامه گسترشش بر خلاف سالهای جنگ سرد که به گروه های ضد کمونیست پول و اسلحه می داد، حالا سیاستمدار های تحصیلکرده در غرب را به کار می گیرد تا به "ترویج دموکراسی" بپردازند. با وجود اینکه با گفته طارق علی در مورد شیوه حکمرانی نیولیبرال موافقم، فکر می کنم که چنین خط قاطعی را نمی شود بین شیوه های سال های جنگ سرد و حالا کشید. شاید دقیق تر این باشد که بگوییم امریکا حالا از هر دو شیوه استفاده می کند. برای مثال به نظر می آید که اگر جنگی با ایران راه بیاندازند، مجاهدین خلق از شیوه های قبلی امریکا بی نصیب نخواهند ماند.
همچنین نمی شود روابط نیولیبرال را فقط به نقش دولت-ملت ها تقلیل داد. باید دید که نقش عناصر فراملی در این حوزه نیولیبرال چیست. نقش رسانه های فراملی ، سازمانهای "غیر دولتی" برون و درون مرزی، شرکت های فراملی، و غیره را نباید در این عرصه از یاد برد. باید دید که درمراکزی مثل هوور در دانشگاه استنفورد امریکا که قاعدتآ جزو دولت امریکا نیستند، اما "مغز جنگ" دولت امریکا هستند چه می گذرد. چرا پول های هنگفت در دو سه سال اخیرصرف پروژه های "دموکراسی در ایران" می شوند؟ باید دید که چلبی های آینده ایران چه کسانی هستند و چه برنامه هایی در این مراکز برای"دموکراسی" در ایران می ریزند. شاید سخت بشود تصور کرد، اما صنعت دانشگاهی امریکا از صنعت جنگش جدا نیست. آن دسته از ما که در دانشگاه های آمریکا درس می خوانیم و تدریس می کنیم باید به این نکته ها توجه کنیم و ببینیم در این مقطع تاریخی چه دانشهایی چه "موضوعات دانشی" را تولید می کنند (برای مثال،" آینده ایران") و چه شیوه هایی برای نظم دادن به سوژه های این دانش ها به کار گرفته می شود.