وبلاگها

فوتبال و دیوارها

Thursday, March 09, 2006
امروز بلاگیدنم گرفته... شاید چون اخبار سی ان ان نگاه کردن و دیدن لبخند مسخره و پیروزمندانه بوش در حالی که "لایحه وطن دوستی" را امضا می کند و خودکار را محکم به میز می کوبد تا بگوید آزادی های مدنی تان به تخمم، حالم را بهم می زند... شاید چون نگاه کردن ویدیوی کتک خوردن زنها در پارک دانشجو حالم را بهم می زند. شاید چون نگاه کردن به خنده شیطانی کاندولیزا رایس که ایران را تهدید می کند و تقاضا می کند که افزایش 75 میلیونی بودجه زودتر تصویب شود، حالم را بهم می زند. شاید چون فوتبال و سیاست هایش در دنیا حالم را بهم می زند... شاید چون دیوارهایی که اجازه ورود به زنهای ایرانی به استادیوم فوتبال را نمی دهد حالم را به هم می زند. شاید چون نمایش فوتبال بازی رئیس جمهور محبوب در استادیومی که زنها به آن راه ندارند حالم را بهم می زند. شاید چون نمایش فوتبال بازی هنرپیشه امریکایی، شارون استون در اسرائیل در برنامه "زن" سازمان "صلح" شیمون پرز حالم را بهم می زند. شاید چون کشتن بچه های فلسطینی که جرمی به جز بازی در کنار دیوارهای اسرائیلی ندارند حالم را بهم می زند. ببینید این نمایش های صلح و مردمی بودن و حقیقت های تبعیض و خشونت را. حالتان بهم نمی خورد؟

آن زن فوتبال بازی می کند و امضا می دهد. آن بچه فوتبال بازی می کند و جان می دهد. آن مرد پرچم می پوشد و فوتبال بازی می کند. آن زن پرچم می پوشد و کتک می خورد. عکسها هر کدام قصه ای دارد.
















لینک ثابت این مطلب  |  |